عزيزان: گاه به علت فرصت كم قادر به پاسخگويي نمي باشم اما از نظرات سودمند شما بهره مي برم . پوزش مرا بپذيريد .

(1)

شعرهایم برای تو

تاریک هایم را ببخش

(2)

شاعر

پرنده

شعر

آسمان

(3)

همیشه

ستاره ی دنباله دار من باش

(4)

ستاره ها

قطره قطره

در گریبانم می چکند

آستین

کهکشان

باران

(5)

تو از ساحل به دریا می نگری

من از دریا به تو

(6)

گوش بر زمین بگذار

صدای کاروان های رفته می آید

(7)

پیر

تاک واره ای ریشه در گُسل

(8)

حق با کوسه هاست

ما حریم خود را نمی شناسیم

(9)

شعله ها همدیگر را می جوند

خاکستر

(10)

به پرواز شلیک می کنی

یا به آسمان

هر سه جاودانه اند

عزيزان: گاه به علت فرصت كم قادر به پاسخگويي نمي باشم اما از نظرات سودمند شما بهره مي برم . پوزش مرا بپذيريد .

(1)

ای کاش موش ها

سلول ها را می جویدند

(2)

خطوط پیشانی

جاده های بی باز گشت

(3)

هر پیاده ای

می تواند وزیر شود

هر سواری

پیاده

(4)

در عرقریزان روح

پرتاب می شوم

از واژه ای به واژه دیگر

آنک شعر

(5)

خروس

از سپیده می خواند

از سایه های سرد جوخه ها

(6)

ما تار می تنیم

یا عنکبوت ها

(7)

پری های دریایی

موج

شانه گیسوان

(8)

شمع

رشته حیات

شعله

(9)

فانوس

صدایی در تاریکی

(10)

نیزه ها

چهل منزل

فقط چهل منزل سر فراز شدند

عزيزان: گاه به علت فرصت كم قادر به پاسخگويي نمي باشم اما از نظرات سودمند شما بهره مي برم . پوزش مرا بپذيريد .

(1)

موريانه ها

به جانت افتاده اند

زمين نزديكتر مي شود

(2)

به دنبال چشم هاي دنباله دار توام

(3)

شمع ها

كشته آبروي خويش

(4)

قطار مي گذرد

مي خواهم همه مسافران را بشمارم

آيا همه ي مسافران تويي

(5)

اما امروز

تخته ها سفيد شده اند

گچ ها سياه

عزيزان: گاه به علت فرصت كم قادر به پاسخگويي نمي باشم اما از نظرات سودمند شما بهره مي برم . پوزش مرا بپذيريد .

(1)

گندم دو نيمه دارد

آدم

حوا

(2)

باد

به دنبال گره گشايي روسري تو

(3)

نام هر كوچه

چراغي ست

(4)

حوا كه آفتابي شد

آدم برفي...

(5)

اين چتر

تو را نجات نمي دهد

باران را

تجربه كن

صدف ها

صداهای تو در تو

سوگ آواز مردان بی باز گشت

(۲)

هوا

طعم کبوتر داشت

که تو را آوردند

(۳)

مترس

این مترسک لباس ندارد

(۴)

کرکس های کرمان

در آرزوی چشم های آغا محمد خان

(۵)

سگان ولگرد

این گربه صبور

از پلنگ سانان است

(۶)

این همان صندلی ست

که هزار بار روی آن نشستی

و یک بار زیر پایت را خالی کرد

(۷)

هم موج ها الکنند

هم صخره ها ناشنوا

(۸)

گور خر

زندانی طبیعت

(۹)

قهوه چشم هات

بی اعتباری فال ها

(۱۰)

به دنبال تیله ها می دویدند

من اما

با چشم هایت

                                                           www.fasle-panjom.blogfa.com

مردم ما مردمی خوبند

مثل مهتابند

از تبار روشن آیینه و آبند

سرزمین من

سرزمین نخل و اروند است

سرزمین عشق و لبخند است

سرزمین قامت بشکوه الوند و دماوند است

سرزمین من

ریشه در نسلی کهن دارد

عشق در هر ذره از خاکش وطن دارد

میله ها

سلول ها را

می جوند و پیش می روند...

(۲)

چشمانت

دریا را به مد می کشاند

مرا به شعر

(۳)

قالی

گره های ناگشوده

(۴)

سپیده

درخت

سمفونی گنجشک ها

(۵)

خزان

باد

تشییع...

(۶)

پرنده

خطوط موازی

آسمان

(۷)

الف

آ

چه کلاه گشادی

افق

نقطه چین

پرنده ها...

(۲)

به عصایت می اندیشی

یا صف موریانه ها

(۳)

عقربه ها

قیچی زمان

(۴)

چتر

برای باران

برای گریه

(۵)

نسیم

یادت را

در گیسوانم می وزد

(۶)

باد

آخرین برگ را رو  کرد

زمستان

شلیک در آینه

در پیشانی

(۲)

مرگ برای او

پوکه ای برای تو

برنده کیست؟

(۳)

وقتی به تو رسیدم

قطب نما سمتی را نشان نداد

(۴)

حتما

نه شب سیاه ست

نه روز سپید

(۵)

نوروز

بی خانمانی عنکبوت ها